شمارهٔ ۱۷۴
ا اوحدالدین کرمانی
0
Altın Yaprak
درویش که اسرار نهان می بخشد
هردم ملکی به رایگان می بخشد
درویش کسی نیست که نان می خواهد
درویش کسی بود که جان می بخشد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş