شمارهٔ ۱۷۶
ا اوحدالدین کرمانی
0
Altın Yaprak
در باغ رخت گر به تماشا گردیم
از عقل بری شویم و رسوا گردیم
ما مستانیم و روی تو گلزار است
ترسم که از آن شکوفه رسوا گردیم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş