شمارهٔ ۱۹۲
ا اوحدالدین کرمانی
0
Altın Yaprak
دردی است طمع که نیستش درمانی
گنجی است یقین که نیستش پایانی
خاک در فقر توتیایی است بزرگ
کان حیف بود به چشم هر سلطانی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş