شمارهٔ ۲۹
ا اوحدالدین کرمانی
0
Altın Yaprak
از آخر عمر اگر کسی یاد کند
شرمش بادا که خانه آباد کند
دیدیم به چشم خویش باد است جهان
خاکش بر سر که تکیه بر باد کند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş