شمارهٔ ۳۴
ا اوحدالدین کرمانی
0
Altın Yaprak
در خاک نگه کند چو با ما نگرد
از غیرت آنکه دیده بر ما فکند
زان به نبود که ما کنون خاک شویم
تا بو که بدان بهانه بر ما نگرد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş