شمارهٔ ۴۲
ا اوحدالدین کرمانی
0
Altın Yaprak
بی روی تو گرچه رهگذر جای گل است
ما را نه غم باغ و نه پروای گل است
گر دست برم بی تو سوی گل بادا
در چشم من آن خار که در پای گل است
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş