شمارهٔ ۷۶
ا اوحدالدین کرمانی
0
Altın Yaprak
عشاق کجا زبوی و رنگ اندیشند
یا از غم هجر و دل تنگ اندیشند
گفتی که شود نام نکو در سر عشق
کی دل شدگان زنام و ننگ اندیشند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş