شمارهٔ ۸۵
ا اوحدالدین کرمانی
0
Altın Yaprak
بادا چو رسی به زلف مشک افشانش
در گوش بگوی این سخن پنهانش
کان شیفته را کز تو فلک دور افکند
یاد تو همی کرد برآمد جانش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş