شمارهٔ ۸۶
ا اوحدالدین کرمانی
0
Altın Yaprak
بیگانگی ات چو با دل خویش آید
هر جای که مرهمی زنی نیش آید
صد زخم خوری به تیغ بر تن به از آنک
یک زخم زتو بر دل درویش آید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş