شمارهٔ ۹۱
ا اوحدالدین کرمانی
0
Altın Yaprak
ای گشته لبت آتش جان را تریاک
آب چشمم ببرد عالم همه پاک
آن دل که ز دست من برون رفت چو باد
در پای تو افتاد به خواری در خاک
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş