بخش ۵۰ - غزل
ا اوحدی مراغه‌ای
0
Altın Yaprak
چو با من رای پیوندی نداری
دلم سیر آمد از پیوند و یاری
نه خوی آن که از من عذر خواهی
نه بوی آن که بر من رحمت آری
سرم شد خیره تا کی ناامیدی
دلم شد تیره تا کی بردباری
رخت چندان جفا کردست بر من
که گر بعضی بگویم شرم داری
گهی در پای عشقم می دوانی
گهی در دست هجرم می گذاری
نخواهم داشت دست از دامن تو
اگر خود بر سرم شمشیر باری
من از عشق تو با غمهای دلسوز
من از هجر تو در شبهای تاری
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş