بخش ۵۰ - در تربیت اولاد

شرم دار ای پدر ز فرزندان ناپسندیده هیچ مپسند آن با پسر قول زشت و فحش مگوی تا نگردد لییم و فاحشه گوی تو بدارش به گفتها آزرم تا بدارد ز کرده های تو شرم بچه خویش را به ناز مدار نظرش هم ز کار باز مدار چون به خواری برآید و سختی نکشد محنت و زبون بختی کارش آموز تا شود بنده جور کن تا شود سر افگنده مدهش دل که پهلوان گردد تو شوی پیر و او جوان گردد گر کمانش خری چو تیر شود ور کمر یافت خود اسیر شود ننشیند سفر کند ز برت بگدازد ز هجر خود جگرت هر دم آید به روی او خطری هر زمان آورند ازو خبری مادر از اشتیاق او میرد پدر اندر فراق او میرد چون هوس کرد پنجه و کشتیش گر اجازت دهی همی کشتیش یا به جنگیش برند و سر بدهد یا شود دزد مال و زر بنهد گر چه فرزند کشته تو بود این بلا دست رشته تو بود