غزل شمارهٔ ۱۰۲
ا اوحدی مراغه‌ای
0
Altın Yaprak
انجمن شهر ملای گلست
باده بیاور که صلای گلست
ناله مرغان سحرخوان به صبح
از سر عشقت نه برای گلست
بر رخ خوبان جهان خط کشید
سبزه که خاک کف پای گلست
باغ که او خاک معنبر کند
سنبل او خواجه سرای گلست
پیرهن یوسف مصری که شهر
پرصفت اوست قبای گلست
سر به در دوست نهادند خلق
در همه سرها چو هوای گلست
اوحدی اینها همه گفتی ولی
با رخ آن ماه چه جای گلست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş