غزل شمارهٔ ۱۳
ا اوحدی مراغه‌ای
0
Altın Yaprak
من چه گویم جفا و جنگ ترا
جرم رهوار و عذر لنگ ترا
ز دل و جان نشانه ساخته ام
ناوک چشم شوخ شنگ ترا
ای نوازش کم و بهانه فراخ
لب لعل و دهان تنگ ترا
صلح را خود ببین که ما چه کنیم
که به جان می خریم جنگ ترا
دل بدزدی و زود بگریزی
ما بدانسته ایم ننگ ترا
رنگ خوبان ز لوح فکر بشست
اوحدی تا بدید رنگ ترا
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş