غزل شمارهٔ ۵۴۱
ا اوحدی مراغه‌ای
0
Altın Yaprak
ای چاه زنخدانت زندان دل ریشم
از نوش دهان تو چندین چه زنی نیشم
گر زانکه سری دارم در پای تو ای دلبر
کس را چه سخن با من من مرد سر خویشم
پیش تو کشم هر دم دست و کف محتاجی
ای محتشم کوچه دریاب که درویشم
گاهم سگ درخوانی گه ننگ مسلمانی
از هر چه تو میدانی از ناخلفی بیشم
یک دم نرود بی تو کین دیده سرگردان
از خون دل خسته خوانی ننهد پیشم
با من نکند خویشی بیگانه خوی تو
کین بخت که من دارم بیگانه کند خویشم
ای اوحدی این دل را درمان چه کنی چندین
من ناوک او دارم مرهم نبرد ریشم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş