غزل شمارهٔ ۷۸۰
ا اوحدی مراغه‌ای
0
Altın Yaprak
بر خسته ای ملامت چندین چه می پسندی
کورا نظر بپوشد شوخی به چشم بندی
ای خواجه فسرده خوبی دلت نبرده
گر درد ما بنوشی بر درد ما نخندی
چون پسته لب ببستم از ذکر شکر او
زان شب که نقل کردیم آن پسته های قندی
در دست کوته ما مهر زر ار نبیند
کی سر نهد به مهری سروی بدان بلندی
دیگر به هیچ آبی در بار و بر نیاید
شاخ سکون و صبرم کز بیخ و بن بکندی
هرکس حکایت خود اندر نبشت لیکن
چون اوحدی که داند سر نیازمندی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş