غزل شمارهٔ ۷۸۰

تو آفتاب و جهان جزبه جستجوی تو نیست بهار در نظرم غیر رنگ و بوی تو نیست ازین قلمرو مجنون کسی نمی جوشد که نارسیده به فهمت درآرزوی تو نیست خروش کن فیکون در خم ازل ازلی ست نوای کس به خرابات های و هوی تو نیست ز دور باش ادب خیز حکم یکتایی غبارما همه گرخون شود به کوی تونیست جهان به حسرت دیدار می زند پر و بال ولی چه سودکه رفع حجاب خوی تو نیست ز بی نیازی مطلق شکوه چوگانت به عالمی ست که این هفت عرصه گوی تو نیست به کار خانه یکتایی این چه استغناست جهان جلوه ای و جلوه روبروی تو نیست ز جوش بحر نواهاست در طبیعت موج من وتویی همه آفاق غیرتوی تونیست هزار آینه توفان حیرتست اینجا که چشم سوی توداریم و هیچ سوی تونیست حدیث مکتب عنقا چه سرکند بیدل که حرف و صوت جزافسانه مگوی تو نیست