غزل شمارهٔ ۷۹۲
ا اوحدی مراغه‌ای
0
Altın Yaprak
شب هجرانت ای دلبر شب یلداست پنداری
رخت نوروز و دیدار تو عید ماست پنداری
قدم بالای چون سرو تو خم کردست و این مشکل
که بالای تو گر گوید نکردم راست پنداری
دمی نزدیک مهجوران نیایی هیچ و ننشینی
طریق دلنوازی از جهان برخاست پنداری
دلت سختست و مژگان تیر در کار من مسکین
بدان نسبت که مژگان خار و دل برجاست پنداری
خطا زلفت کند آخر دلم را در گنه آری
جنایت خود کنی و آنگاه جرم از ماست پنداری
ز هجر عنبر زلف و فراق درد دندانت
دو چشم اوحدی هر شب یکی دریاست پنداری
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş