غزل شمارهٔ ۸۱۳
ا اوحدی مراغه‌ای
0
Altın Yaprak
جانا غم ما نداشتن تا کی
ما را به جفا گذاشتن تا کی
شاخ طرب از زمین جانها تو
برکندن و غصه کاشتن تا کی
در حسرت خویش گونهای ما
زینگونه به خون نگاشتن تا کی
از لطف بما نگاه کن روزی
راز تو نگاهداشتن تا کی
بر یک دل مستمند سر گردان
صد درد و بلا گماشتن تا کی
در پای ستم چو خاک ره ما را
افگندن و برنداشتن تا کی
بر اوحدی شکسته چون گردون
گردن ز جفا فراشتن تا کی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş