رباعی شمارهٔ ۱۲۸
ا اوحدی مراغهای
0
Altın Yaprak
روزی شکن از زلف چو دالت ببرم
جانی بکنم ز دل ملامت ببرم
گر بر رخ من نهی به بازی رخ خویش
از بوسه به یک پیاده خالت ببرم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş