رباعی شمارهٔ ۱۲۹
ا اوحدی مراغهای
0
Altın Yaprak
دی باد صبا ز خاک بر داشت سرم
آن نامه بیاورد و بر افراشت سرم
گفتم که ببوسم و نهم بر سینه
خود دیده رها نکرد و نگذاشت سرم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş