رباعی شمارهٔ ۱۶۹
ا اوحدی مراغهای
0
Altın Yaprak
تا با خودی ای خواجه خدا چون گردی
بیگانه سرشتی آشنا چون گردی
جز سایه خویشتن نمی بینی تو
ای سایه ز خورشید جدا چون گردی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş