رباعی شمارهٔ ۱۷
ا اوحدی مراغهای
0
Altın Yaprak
خال تو به هر حال پسندیده ماست
زلف تو چو حال دل غم دیده ماست
آن خال که بر چاه زنخدان داری
تر می دارش که مردم دیده ماست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş