Sokak Kedileri II

yüreğini sürmüşsün namluya kuşlar havalanmış gül desenli sesinden düşlerinde kör yalnızlıklar içindeki şehirlere aralıksız kar yağmış erketen ölmüş her nasılsa fırtınada tek başına kalmışsın takavor kilisesinin orada kitap satan şu italik yıpranmış kadın çıplak ayakları ve tiril elleriyle neyi bekler hayattan gözlerinde ısfahandan gelen ürperti üstelik böcekler bu kadar çirkin ve rıhtımda çıtkırıldım şairler varken korkarlar mıydı bir insanı sevmekten şarabın ve berduşluğun tarihi miydi onlar adları neydi büyük harflerle konuşuyor küçük adamlar şafağı çizemiyorlar yine de kentin delilerine maskara yaşamları/adları neydi salaş meyhanelerde çoğalıyor tükettikleri ve bas bas bağırıyorlar gelene geçene: 'dağıttı façamızı kadıköylü hatunlar sevişmelerimizde öldük öldük dirildik açıp bakamadık yüreklerine şarap mı çıkacaktı yoksa arap mı cehennem ateşiydiler yandık' aklını maverada unutmuş dergah kokuyor amentülü nefesi yüreği yok elleri yok yüzü gözleri yanımdaki ceberut şaire göre bütün silikon kadınları avcı ve bütün silikon kadınları destursuz cenabetti istanbul'un sırtımda çarmıhım gotik caddelerden geçiyorum kehribar aşklardan uzun bir ayine hazırlanıyor baranlar muhabbet bağı tarumar yine şarkılar söylenirken gülhatmilerde bu şehrin bütün kaplumbağalarını öcüler yemiş asyalı bir duyarlıkta korsanmalı sanılıyor eflatun kadınlar gülün desturuna sığınmış kanlı hançer-cehennem sermayenin yoksul köleleri böcekler sarmalarken efsunlu geceleri nihavent söylüyor bütün şarkılar izbe barlara dadanmış fısıltı tacirleri gemiler çoktan gitmiş limanlar ıssız sular akmıyor inadına inadına midem bulanıyor küçüğüm kan damlıyor gecenin iliğinden ampuller patlamış ziller çalıyor göremiyorlar/yüreğinde yangın var ülkende talan hani şaşırıp uzatsalar ellerini parmakuçları yanacak/çırpınıyorlar koca bir lağıma düşmüş kadıköy'ün böcekleri çıkamıyorlar sen kendine yan aziyeva alona madam flora kendine aynı göğün altında ben kendime yanayım cerenim minik boncuğum sevda yumağım susmak mümkün mü düşler ayaklanırken dilim ağzıma sözüm sözlerine sığmaz yangınıma düşer nar yüreğiniz hayat sıyrılıp geçer göğsümdeki kafesten acılara dayanılır mı ey güzel yurdum yürek böyle içten içe kanarken