Bilmiyorsun

bilmiyorsun... sensiz geçen mevsimlerin seyir defterini yazıyorum hergün duvarlara hergün seni topluyorum gökyüzünden... bilmiyorsun... bir bir bulutları dağılıyor, dumanını soluduğumuz dağların yollarda bahar dolaşmıyor artık ve yapraklarını döküyor her mevsim, ismini kazıdığım selvi ağacı... sonunda bir papatya aldım kendime ''seviyor''musun yoksa ''sevmiyor''musun bilmiyorum ama hergün bir yaprağını koparıyorum dönecek-dönmeyecek diye bilmiyorsun... mevsimler gelip geçiyor böyle... hala selvi ağacının boynu bükük üzerinde kuzey rüzgarları esiyor şimdi... birkaç yeşil yaprak direniyor hala sonbahar yine bıraktığın gibi, savuruyor dallarımı geçmişten bugüne... bilmiyorsun... ağlasam yüreğimdeki ağır sevdayı geri getirebilirmiydim yada döndürebilirmiydim seni gittiğin yollardan biliyorum... artık nisan yağmurunu kaybettim ama sensizliğin yağmuru son safhasında... bilsen nasıl özledim, nasıl hasretim şimdi seni ne kadar çok seviyordum bilmiyorsun