Anne

Yollar çok uzadı bebeğim. Ne ayaklarım ne de bedenim, Utanmasalar baş kaldıracaklar bu yaşama Ellerinden gelse çekip alacaklar beni, Birbirine benzeyen bu yollardan. Çok üşüdüm anne, sımsıkı ört üzerimi! İnsanların hepsi birbirine benziyor, Kan süzülüyor dudaklarından. Hani senin süt kokan şefkatin, Hani nerede yumuşacık ellerin Hadi anne gel... Okşa şu birbirine karışmış saçlarımı Dizinde uyut, ninniler söyle yine O güzel sesinle Ekmeğimi yine sen böl parça parça Açım anne O bir parça ekmekteki kokuna. Yollar acımasızca yutuyor beni, İnsanlar üzerimden geçiyor anne Nerede senin ayak izlerin, Hadi gel de yine ayaklarından öpeyim. Korkuyorum karanlık gecelerden Bu günde odanda yoksun Saklambaç mı oynuyorsun benimle Ebe ben olunca sevmiyorum anne bu oyunu Seni kimler aldı anne, bir parça toprak mı sakladı benden Beni de al yanına, bir karış toprak yeter de artar bana Yeter ki yanında, seninle olayım anne. Burada insanlar çok acımasız Kimse taş olmuyor, kimsenin diline biber sürmüyorlar, Yalan söyleyince. Buralar çok korkutuyor beni anne, Hadi beni de al yanına Söz sesimi bile çıkarmam kıvrılırım bir köşeye, Uyandırmam seni, hatta nefes bile almam. Bebeğim çok üşüyorum, Beni yalnız bırakmazsın biliyorum Yıllardır başucunda bekliyorum Çıkar elini, çek beni de içeriye, Hadi anne, seni bekliyorum...