Meçhulum Ben
Ö Özgür Aydoğdu
0
Altın Yaprak
Hayatımın baharında bu kadar dertle
Geleceğe dair bin bir vaatle
Senden ayrıyken ve de seninle
Meçhulüm ben sevdalım, bir meçhulüm ben
Yaşıyorum huzursuz para da ne ki?
Seviyorsam ve ayrıysam mutluluk ne ki?
Her şeye peki dedim sana da peki.
Meçhulüm ben sevdalım, bir meçhulüm ben
Taa çocukken başladı bendeki bu his
İnsanlar çok zalimkâr, hepsinde kapris
Özgür’üm, her gün çekerim hapis
Meçhulüm ben sevdalım, bir meçhulüm ben
Her zaman alttayım, çıkamam üste
Dostum yaşar sarayda bense kümeste
Düşünce vurdular hep deste deste
Meçhulüm ben sevdalım, bir meçhulüm ben
Birçok kere sevdim delicesine
Güle güle dedim sonra hepsine
Kalbimde yer kalmadı dost sevgisine
Meçhulüm ben sevdalım, bir meçhulüm ben
İnsanoğlu bu, anlamaz halden
Parasını över, çıkarır cepten
Hiç durmaz silerim onu kalbimden
Meçhulüm ben sevdalım, bir meçhulüm ben
İyi niyet derim, alttan alırım
Bu yüzden de her zaman altta kalırım
Her elbise giyeni insan sanırım
Meçhulüm ben sevdalım, bir meçhulüm ben
Harbi olamam, sahte kalırım
Dostlarımın gözünde dönek olurum
O yandan bu yana hep atılırım
Meçhulüm ben sevdalım, bir meçhulüm ben
Gariban derim ben kendi kendime
Para değil neden, benim derdime
İnsanlardan çektiğim yetti ömrüme
Meçhulüm ben sevdalım, bir meçhulüm ben
Hep karamsar bakarım ben şu dünyaya
Başlarım kendimce hayal kurmaya,
Şu dünyada insan kinci olmaya
Meçhulüm ben sevdalım, bir meçhulüm ben
Hiçbir şeyi yapamam, beceremem ben
Ne dostluktan anlarım, ne de sevgiden
Bir kez daha söyleyim şunu derinden
Meçhulüm ben sevdalım, bir meçhulüm ben
Ey dünya derim bazen ne yaptın bana
Suçum neydi benim, ne yaptım sana
Yedin, bitirdin beni, gül kana kana
Meçhulüm ben sevdalım, bir meçhulüm ben
Eğer ceza verseydim şu insanlara
Sevgiyi öğretirdim önce onlara
Bir son verirdim şu olanlara
Meçhulüm ben sevdalım, bir meçhulüm ben
Uzun lafın kısası bir meçhulüm ben
Bir meçhulden geldim, meçhuldeyim ben
Bu gidişle meçhule gideceğim ben
Meçhulüm ben sevdalım, bir meçhulüm ben.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş