Sen

Karmaşa ki, çözüm dahi bulunmaz Ne teselli verir, ruhu avutmaz Bir şarap sunar aşık elinden Bin defa sarhoş eder, hal-hatır sormaz Bilinmez düşlerde yol alıyorsun Bir ağlıyorsun, bir gülüyorsun Acıyla yaşıyorsun, hiç yılmıyorsun Sadece kendini avutuyorsun Gerçekleri yalanlıyorsun, sen kaçıyorsun Keselim diyorsun, ne biliyorsun Hayatın örülmüş set set duvarlar Sen yiğidim kendinden hep kaçıyorsun Ağlama daha bitecek çilen Ne hasret kalacak ne de üzülen Vuslata dair ağlanan, ulu mahşere Ulaşacak elbet nefesi biten