Saçların Ne Renkti

anılarımı biriktirip bankaya yatırdım, şimdi melankolik faizini yiyorum afiyetle.. doçentlik tezimi verdim geçenlerde; konusu ''sensizlik ve yalnızlık'' üstüne.. pek bir beğendiler zalim hocalar. saçları ne renkti diye sordular: hatırlamıyorum ki, ne renkti! onarılmaz yaralar tarifsiz acılar bıraktın gerinde.. oluk oluk akıyorsun içimden, ne de özenle yerleştirmiştim oraya oysa ki seni.. dudaklarının değdiği yerler benimle geliyor her yere. yadigar onlar bana senden ve sevişme günlerimizden. seni söküp atamadığım gibi ruhumdan, dudaklarını da kazıyamıyorum bedenimden.. saçların ne renkti sahi senin? ayakların- ellerin dilimin ucunda, sevgin yüreğimin tam ortasında ama bir türlü rengini hatırlamıyor saçlarının kahrolası beynim.. adını da çıkaramıyorum artık. güzel-kız diye kalmış aklımda.. gölgelerin ardında yüzünü görmesem de cismin- ayakların- ellerin hala dilimin ucunda.. avuçlarımda yüreğim dizi dizi anılarım, paramparça. sürekli telefona giden ellerim, ama ne ismin aklımda ne de kahrolası numaran.. beni sevmene beni aramana bile hasretim.. bana emanet bıraktığın sevginin güzel teninin ve hasretinin azimli ve yılmaz bekçisiyim..