Sessiz Bir Ben

Ben çıkmaz sokakların Dar kaldırımlarında Sevgiyi dilenen bir yetimdim Bir dilenciydim görenlerin gözlerinde Üzerimde yamalı bir pantolon Ve yırtık ceplerinde sevinçlerimi taşıdığım eski bir ceket Ayaklarım çıplaktı, Ve siyaha bulanmıştı, Elim Yüzüm Gözüm Bazen çocukların neşesi, Bazen de umutsuzlukların misafiri oluyordum, Terk edilmiş Pencerelerinde cam yerine hüzünlerin savrulduğu, Yıkık Dökük Viranelerde Dalıyordum tüm sessiz uykulara Aç oluyordum çoğu zaman, Ve bir çocuk şefkatinde arıyordum Anne sıcaklığını Koşuyordum Bilmediğim, Adını duymadığım, Duyamamaktan sağır olduğum yalnızlıklara, Mir çekmişlerdi sanki gözlerime, Ve ben isteyerek görmüyordum baharın çiçeklerini, Yalnızdım, Açtım, Uykusuzdum, Yarı çıplak Koşuyordum, Koşuyordum Kaçarak Tüm yaşanmış gerçeklerin Ardından