Ağıtlar arasına sıkışmış kelimelerin üstüne titrediğim bir sevda masalıdır şimdi her yandığımda çıkan bu anlamsız çığlıklar.. Toprağın kokusundan çaldığımız bu ağır bakışlar ölüme…
Rüzgarları soğuk olan bir dünyaydı yaşadığım. Görebildiğim tepelere konardı rüzgar kuşları. Beni izlerlerdi, aşık olurlardı...…
Son olsun... Ve kucak açtı kent bize. Aydan zamanlara bölündü bütün sevdamız... Ve mesken tuttuğumuz kayıklar,…
Bilir onca aşık adının dağ yamaçlarında güzel olduğunu... Onca kırgınlıkları geçmişinden koparan bir ben kalacağım içinde...…