Benliğim İnadına Çoğalmalarına

Ağıtlar arasına sıkışmış kelimelerin üstüne titrediğim bir sevda masalıdır şimdi her yandığımda çıkan bu anlamsız çığlıklar.. Toprağın kokusundan çaldığımız bu ağır bakışlar ölüme ne kadar yakın olduğumuzun bir kanıtı mıdır diye sorduğunda,ben senden daha şaşkın bakardım anlam aradığım dünyaya! Yinede kaybetmezdim sendeki isimsiz yazı. Yine de kırılgan davranmazdım kavgalarımıza, yakınmazdım sana, tanrıma... Bilirdim ki hep yaşanırdı ayrılıklar, kimsenin dur diyemeyeceği kadar yorgun bir anı vardır, bense kaptırdım kendimi kadınlığına... Benliğim inadına çoğalmalarına, kıtlıklarda sevişirken yalnızlıklarına ve katılırken ağlamaktan güneşler, yoluna serilsin yalnızlığım belki çiğnersin, belki yüzünü aydınlatır bitişim... Sarhoşluk adım olmasın yüzünde çizgileri dolmasın hayat girdabı... Avuçlarım terlese de gidişinden, bilirim yıkılamam ben ufunette ! Kırık doğsun aşklar, ?kırık ayrılıklar, yapıştırılmış hüzünler; zorlamalı sevişmeler. Adına anlam katmasın? Hüzünlerimin ele verdiği gözyaşlarının tadını buldum duvar köşelerinde, kitap kokuyordu yanaklarım üstelik adımı öğrendim. Hayat seslerinin çatlamasıyla aklıma takıldı, kaç anlamının olduğunu düşündüm bir gidişin. Kafamı gömdüm, ilk defa sarıldım kendime... Sayende... Yalnızlık olmuş her yer, bir o kadar dağıtılmıştı odalar...Kirletilmiş duvarlar... Kaç zamandır sevişmemiştik, yara almamıştık geceden... Tanrı bildiğimiz doğadan, çaldığımız ilhamları satıyorum şimdi, adına geceler kirletiyorum, ?her ayrılığın gölgesinde bir bekleyiş vardır, o bekleyiş kahırların olsun.? Yüzün kaybolurdu her gece, düşlerimde görürdüm karanlığa inat sahteliğini... Üşürdü, ayın kırık ışıkları altındaki tenin. Sesin çoğalırdı her temmuz denizler dinerdi sen başlardın... ?yanılırdı saçın, rüzgar sandığı hıçkırıklarıma dalgalanırdı! Yanardın, ağlardın, aşkından utanırdın... ?Her oyunun bir sonu vardır derdin; ama bitmiyor bak. Ben şimdi çocukluğumun yirmi üçüncü yaşındayım. Sonlardayım yaşamımın tam başladığı yerde.? Ay parçaları toplardım yüzünden, saçlarından kendi utançlarımı, gözlerinden kendimi toplardım. Gidersen eksik kalırdım...