Küskün

gülümseme ey çocuk bu soğuk kent kaç sonbahar eder? yüzüne astığın bu tebessüme aldanır mı sanıyorsun keder...? açmaz harranda gelincikler Dicle kurur Fırat kudurur 'sözüm yok haldan bilmeze' bu yangınlar,bu kurşunlar bilmezler nerenden vurur... bilmezler seni çocuk bir avuç laf ederler seni böyle kederinle yaralayıp yaralayıp giderler... batan her güneş sabahı müjdeler oysa kimse uğratmaz seni düşlerine içine düşen, büyüyen bir kutup ıssızlığında uyu der sana ecelin uyu da büyü kendine gömüle gömüle büyüt içindeki o amansız türküyü... bilmezler seni çocuk bir avuç laf ederler en güzel türkülerini yaralayıp yaralayıp giderler... bırak yüreğin kazınsın geçmesin boğazından tek lokma aşk seni ellerinde konuşkan tesbih sesinle kocaman bir adam saysın çünkü yazılmayacak kadar gerçek yaşanmayacak kadar yasaksın sen yine her yıldıza bir düş as gök yüzünde düş yüzün olsun sen yine s-ona sakla yaralarını sonun da onurun olsun... bilmezler seni çocuk bir avuç laf ederler sarıldığın onurunu yaralayıp yaralayıp giderler... Esme ey deli rüzgar,yolumun düştüğü her cephe yenilgi. Ey adını söyleyemediğim cinayet, ey zehri arzulayan şehvet, üşüyorum, göğsümde tek mezar yeri kalmadı...!