Büyük Sevinç

(XX) Peşinde seğirttiğim gölge, henüz benim değil * Ne kitaplar beni ağulasın diye yazdım, Ne de zambak peşinde koşan; Acemi çaylaklar için! Ayı ve suyu dileyen Basit kişiler için yazdım: Düzen isteyen, ekmek ve şarap isteyen Alet ve gitara isteyen Basit halklar için Halk için yazdım, Şiirimi köylü gözleriyle okuyamayan. Yaşantımı zehir zıkkım eden hava Ve bir satır, kulaklarına ulaşacak bir gün: İşte o zaman, Başını kaldıracak basit emekçi Ve taşlarla dövüşen madenci gülümseyecek Alnını kaldıracak kürek işçisi Ve şahane balığın pırıltısını daha iyi görecek Balıkçı; Ve elleri tutuşacak Ve biraz yıkanınca Kokulu sabunlar içindeki çarkçı Bakakalacaklar şiirlerime “Belki bir arkadaştı” diyecekler * Başka taç istemem, Bu bana yeter! * Çıkınca fabrika ve madenlerden, Şiirim toprağa karışsın istiyorum Zulüm gören insanın zaferine, havaya. Ve genç bir delikanlı, Ağır ağır ve madenlerle ördüğüm yaşamı Açınlasın diyorum Köşe bucak saçılan bir kutu gibi. Doldursun ruhunu içine Ellesin fırtınalara. Benim de şen olsun yüreğim Boralı yüceliklerde.