Luis Cortes (De Tocopılla)

Yoldaşım, benim adım Cortes! Tocopılla bastırması sırasında beni tutsak ettiler Pisagua’ya attılar beni Biliyorsunuz kardaş ne demektir bu Bir çoğu hastalandı, bir kısmı çıldırdı Burası Gonzales Videla toplama kamplarından daha berbat bir yer Bir sabah Angel Veas’ın kalpten öldüğünü gördüm Tel örgülerle çevrili katil kumlar üstünde Onu can verirken kıvranıyor görmek Müthiş bir şeydi, Harika yaşamından sonra. Ben de kalbimden hasta olduğumu hissedince Garutaya’ya aktarma ettiler beni Bu yeri bilmiyorsunuz kardaş Burası Bolivya sınırı yakınında Beş bin metrede bir yerdir yüceden İçilen su acıdır Deniz suyundan daha acıdır Ve yaprak bitiyle doludur. Hava çok da soğuk Gök sanki üstten Üstümüze düşecek gibi Jandarmalar acıdılar Ölüm buyruğuna karşı geldiler Bir sedyeye bile koymadan Bir katıra sardılar, yirmi altı saat Dağlardan aşağıya doğru inmeye başladım Vücudum dayanmaz oldu daha, yoldaşlar Yolsuz sıradağlar arasında. Hasta kalbimle, İşte önünüzdeyim ben, bakınız Sızı, yara bere içindeki bana Bilmem daha ne kadar yaşayacağım Bunlar sizin içinizi sızlatıyor Bir şey sormayacağım daha Kötü lanetliyi halka anlatın sizler Acılarımıza, Sırtlanca gülerek başa geçenleri. Ölümümün hiç önemi yok Ve çektiklerimizin Mücadele uzun sürecek Ve bunların bilinmesi gerek Arkadaş unutma Bilinmesi gerek bunların.