Nitrat Adamları

P Pablo Neruda Pablo Neruda
0 Altın Yaprak
Güherçile ülkesindeyim bilinmez kahramanlarla Gezegenin sert kabuğunda, İnce ve bereketli karı, Küreyen ve kazanlarla: Onların toprak ellerini övünçle sıktım Bana: “Bak, dediler kardeş, Humberston’da, Mapoşo’da, Rikaventura’da ve Paloma’da Ve Pan dö Azukar’da, Piojilo’da Nasıl yaşıyoruz bak! ” Bana günlük yiyeceklerini, Toprak damlarını, Güneşi, tozu, sinekleri Ve büyük yalnızlığı gösterdiler. Ellerinin ayaları, Kürek saplarıyla parçalanmış Kirizmacıları gördüm ormanda Madenin dibinden, Cehennemden gelen bir ses duydum Üzerimde: Tozla, terle, kanla yoğrulmuş Bir yaratıktı bu Ve bana diyordu ki bu yüz: “Gittiğin her yerde Bu işkencelerden söz et Bu cehennemde yaşayan Kardeşinden Öteki kardeşine ilet Öylece! ”

Bu metin şairin özgün dilinde (İspanyolca) değil, bir çeviridir.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.