شمارهٔ ۱۲۸ - گل پنهان

نهفت چهره گلی زیر برگ و بلبل گفت مپوش روی به روی تو شادمان شده ایم مسوز ز آتش هجران هزار دستان را بکوی عشق تو عمری ست داستان شده ایم جواب داد کازین گوشه گیری و پرهیز عجب مدار که از چشم بد نهان شده ایم ز دستبرد حوادث وجود ایمن نیست نشسته ایم و بر این گنج پاسبان شده ایم تو گریه می کنی و خنده میکند گلزار ازین گریستن و خنده بد گمان شده ایم مجال بستن عهدی بما نداد سپهر سحر شکفته و هنگام شب خزان شده ایم مباش فتنه زیبایی و لطافت ما چرا که نامزد باد مهرگان شده ایم نسیم صبحگهی تا نقاب ما بدرید برای شکوه ز گیتی همه دهان شده ایم بکاست آنکه سبکسار شد ز قیمت خویش ازین معامله ترسیده و گران شده ایم دو روزه بود هوسرانی نظربازان همین بس است که منظور باغبان شده ایم