شمارهٔ ۴۰ - توشهٔ پژمردگی
پ پروین اعتصامی
0
Altın Yaprak
لاله ای با نرگس پژمرده گفت
بین که ما رخساره چون افروختیم
گفت ما نیز آن متاع بی بدل
شب خریدیم و سحر بفروختیم
آسمان روزی بیاموزد ترا
نکته هایی را که ما آموختیم
خرمی کردیم وقت خرمی
چون زمان سوختن شد سوختیم
تا سفر کردیم بر ملک وجود
توشه پژمردگی اندوختیم
درزی ایام زان ره میشکافت
آنچه را زین راه ما میدوختیم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş