Oy Anam

Bir yanım gök, bir yanım toprak Bir yanım kor ateş, Bir yanım kıvrak Oy anam Ne menem şeydir Acı1ar Gömüp gömüp de Ardından bakar Gözlerin var ya anam Gözlerin Geçmişe bakar Gözlerin şimşek çakar Yaşarken yitirdiği oğul Yad ele verdiği kızı için Yatırlara adak adar anam Bir telefon telinde eli Bir belinde Gözler ufukları tarar Anam ses olmuş Kulak kirişte Gözleri dalar Her kapı çalınışında Her kuşun kanat çırpışında Her baykuş ötüşünde Üç kez önü mü uğursuzlukmuş- Tahtaya tak tak vuran Rüyaları hayra yoran Bakışları yürek olmuş Doğum sancılarına yatar anam Uzak diyarlarda hasret çeken Sabahın alacasında Yitip giden insanlar İnsancıklar için Yüreğimde Yüreğinde mum yakar anam Bir yanı ağrılardan tutuşmuş Ak saçları tülbendinin kıyılarına uçuşmuş Kendinden önce gidene Göçüp gidene Zamansız gidene Ağıtlar yakar anam Yollarına bakar Kimse duymaz çığlıklar atar Sessiz ve derinden Hep yaşamı çoğalttın Ömrünün gelgitlerinde Acıları katık yaptın sofrana Düşlere savruldun anam Sabırla bilenmiş Acılarla örülmüş Besmeleyle işe koyulmuş Uyumayı unutmuş göz kapakları Çağıldamaya utanan nehirler gibi canım Hep gözbebeğine akar.