Vecchiaia

P Pietro Metastasio
0 Altın Yaprak
Chiamo ogni giorno ai consueti uffici le castalidi dee: ma più non hanno cura di me le sacre mie nutrici. In van tempro la cetra, in van m'affanno, ché ritrosi adattarsi i detti miei all'armoniche leggi or più non sanno. Qual ne sia la cagione io non saprei: so che poco or mi val quanto adunai da' Toschi, da' Latini e dagli Achei. Forse è vizio del clima, a' pigri rai del vicino Orion: forse l'ingegno cangiò natura, e intorpidisce ormai.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.