شمارهٔ ۲۹۶
ر رفیق اصفهانی
0
Altın Yaprak
خوش آنکه کشی باده و از خانه برآیی
مستان و غزل خوان به سر رهگذر آیی
من کز خبر آمدنت حال ندارم
حالم چه بود گر به سر و بی خبر آیی
بهر نگهی چند شب و روز نشینم
بر هر سر راهی تو ز راه دگر آیی
یک امشبم از عمر بود باقی و خواهم
گر شام نیایی به سر من سحر آیی
نورسته نهال تو و از دیده رفیقت
امروز دهد آب که روزی به بر آیی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş