شمارهٔ ۳۵

ر رفیق اصفهانی
0 Altın Yaprak
مرا تا جان بجسم ناتوان است غم و درد توأم در جسم و جان است ز لیلی نام و از مجنون نشانیست ز تو تا نام و از من تا نشان است مدامم امتحان کردی و بازت گمان بد بمن ای بدگمان است چنان در دیده ام گل بی تو خار است که پندارم نه گل نه گلستان است چه غم از کینه ی دوران کسی را که او را چون تو ماه مهربان است صبوری چون بود آن را که بی تو به در تن تاب و نه در دل توان است رفیق از جور و لطف اوست ما را به این دلخوش اگر این نیست آن است

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.