Duvar
R
Rahim Taş
0
Altın Yaprak
yalnızdı çıplaktı tuğla
sıva ile buluştu
bütünleşti
çocukları gibi korudular
içlerinden geçen
boruları kabloları
zırh oldu sıva tuğlaya
çizilen
kirlenen
nemlenen
hep sıva oldu
ve döküldü sıva tuğladan
döküldüğü yer
tuğlanın ayaklarının dibiydi
bazen yamalı bazen çıplak
sabit kaldı tuğla hep
duvar yıkılmasın diye!
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş