Duino Ağıtları

... ölüm, bizden öteye dönük olan, bizim aydınlatamadığımız yüzüdür yaşamın... gerçek yaşam biçimi her iki bölgeye uzanır, en büyük kan dolaşımı her ikisi boyunca... Yapılması gereken, burada bakılmış, dokunulmuş olanı, o daha geniş, o en geniş çemberin içine almak. Gölgesiyle yeryüzünü karartan bir öbür dünyaya değil, bir bütüne, bütünün kendisine... Evet, bizim ödevimiz, bu gidici, dayanıksız yeryüzünü öyle derin, öyle acıyla, tutkuyla kavramak ki onun özü " görünmez olarak" bizde yeniden dirilsin Bizler görünmez'in arılarıyız. Çılgın gibi topluyoruz gökyüzünün balını görünmezin büyük altın kovanında biriktirip saklamak için..)) (( Wer, wenn ich schrie, hörte mich denn aus der Engel Ordnungen?))