Mevsim Yağmurları

Büyük evin arka bahçesinde beklerdim Mevsim yağmurlarını Güneşin sararttığı otların ortasındaki Erik ağacının gölgesinde Gün boyu her karışını arşınladığım Bahçenin seyrinde Ufacık boyumdan büyük Tahta bir kılıcım vardı Yan mahalledeki yaşlı adam vermişti Emekli dülgerdi, adı Kefil'di Dayı derdik biz ona Eli öpülecek adamdı Hayatı boyunca tek sevdiği kadını kaybetmişti de Kalbi dayanamaz diye Cenaze törenine götürmemişlerdi Bir tek buna yanardı dağ gibi yüreği Bütün gün oturduğu evinin avlusunda En saf halimle beklerdim Mevsim yağmurlarını Sabah güneş daha doğmaya fırsat bulamadan Komşunun kargasının sesiyle uyanır En sevdiğim pantolonumu giyerdim Sonra ver elini arka bahçeye Saatler geçerdi farkına varamadan O çiçek senin bu toprak tanesi benim Akşam güneşin batışıyla dönerdim büyük eve Yine yağmurların gelmeyişinin yenilmişliğiyle Neydi sanki beklediğim? Hepsi bir yağmur yağacaktı Yaz sıcağında kavrulan otlar mı yeşerecekti? Hayır Belki bir de gökkuşağı çıkardı ardından Daha önce gökkuşağı görmemiş miydim? Hayır Ama belki bahçenin çehresinden bakınca Anlamını keşfedecektim Peki gökkuşağının anlamı var mıydı? Hala bilmiyorum Akdeniz'in mutedil dalgalı olduğu Pazar öğle sonlarında beklerdim Mevsim yağmurlarını Mutedilin ne demek olduğunu merak ederek Radyoda hava durumunu bildirirlerken duyardım Ve deniz sıcaklığı falan filan olacak derlerdi Çünkü bir gün arabada Saçma sapan bir yolda giderken söylemişlerdi Ve gerçekten yağmıştı Peki ben arka bahçede; Giyinmiş, kuşanmış, Kefil Dayı'mın kılıcıyla donanmışken Ve de mutedil dalgalıyken niye yağmıyordu? Yorulana dek bekledim Mevsim yağmurlarını Büyük ev ve bahçesi yok oldular Tahta kılıcım gibi Bir tek soru kaldı geriye Gereğinden hayalci bir çocuğun Beklentileri miydi bunlar Yoksa o çocuğun Birşeylerle tanışma merasimi miydiler?