Renkler
R Rauf Antep
0
Altın Yaprak
Karanlıktı dünya,
Yalnızlığımız ise griye çalıyordu
Bir aralık ayının
Can çekişen son gününde
Oysa bizim hayallerimiz vardı;
Gökkuşağı gibi rengarenk.
Ve biz en çok
Umudun bembeyaz semalarında
Dolanıyorduk,
Yasaklanıncaya kadar
Düş kurmak bile bize
Sonra küfür sayılır oldu birden
Özgürlüğün mavisi ve kutsallığı yeşilin
Beyni örümceklenmiş insanlarca
Onlar ki;
Siyah beyaz bir ekrana hapsetmek istediler bizi
Oysa biz üç kişiydik;
Hayatı süsleyen üç ana renk gibi...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş