Sana Bir Masal Bıraktım...

/… taze bir çayın kokusu gibi dem'deydim sadece bir sigara içimlik elimi tutacaktın. çekilecek sancılarını vurup sırtıma avuçlarının içinden attın…/ Sana bir bahar bıraktım. Bir tek gözleri kaldı yeşil. Kelebekleri infaz edildi kozalarındayken kanatlarının biri. Gözyaşı sömürülmüş gökyüzünün kısır bırakılmış kırkikindilerinde yüzen, kağıttan gemiler tütün kokan ellerinde yönlerini yitirdiler. İster çalakalem çiz yelkenlerine, huzur vermeyen sözlerini ister tepeden tırnağa siyaha boya, benzi sararmış bedenini… Sana bir şehir bıraktım. Köprü altlarında, kaderi ayaz çocuklarla isyan ertelerinde türküler savurduğum. Sen uyurken kundaklandı, adını bildiğimiz caddeler. Koparmaya kıyamadığım kasımpatılar yüzünü göremeden öldüler. Kül içinde şimdi şehir, dilinde her açıdan küfür cümleler. İster eteğinin kenarıyla sil yüzlerini ister merdiven altlarında giyotine gönder. Sana şiirlerimi bıraktım. Üstlerinden sildim kokumu. Kimi ateşler içinde solgun yüzüyle kimi dudakları boyalı şuh haliyle -gelinliklerini çıkarmadan- Çıkacaklar karşına iki kapak arası dar kapılardan. İster gönülleri olsun diye bir kere dinle ister kül tablasına bas harflerini. -ki yandıktan sonra tekrar dirilmez nasılsa kelimeler… Sana bir tablo bıraktım. Fırça darbelerin yüzünden teni morarmış. Düşe kalka yaşanan aşklardan bozma insan portreleri… Tüyü bitmemiş ceninler düşük yapılmış halleriyle göz çukurlarıma biriktiler. Yüzüne bakmadan da olsa sarılamadılar göğüslerinin ucuna, kokusunu duyamadılar teninin. İster gerdanında yer aç bir kez öpsünler ister kapat gözlerini öksüz gömülsünler. Sana bir masal bıraktım. Finali değiştirilmiş. Önce alacağın kalmasın diyerek sana yazılmış gözyaşlarımı bitirdim bileklerimi de keserek sonra içinden çekip aldım enkazdan arda kalan silüetimi. İster sırrını dök aynanın tırnaklarınla ister istihareye yat çalıntı dualarınla bulamazsın neydi adım… Şimdi bir daha dönmemek üzere hoşça kal ! ben'i bıraktığın yerde…