Adın Her Zaman Üç Nokta...

Koynundan çıkar at beni, süresiz çığlıklarıma gebe gecelerin isyan kokan hücrelerine ki alınterimdir öldüren zehir zenberek / yüreğimi. Saçlarımı buruşturur yel/in, gözlerinden pas akar içime vakitsiz yiter yüreğim, ses tellerinde üryan son dileğim. sormadın ya... Bu yüzden, yanmaya hazır ekin sarısı tenim... Git ! Sen dönüp bakma ardına helak başlamışken ve sefilce nedamet. Her attığın adımda kapana kısılır yollar ki yarılarından dönmüşlük hatırlanan ve küskünlük fırtına yerine kopan. Allıklar/rimeller/farlar... günyüzü/gökyüzü gösterir mi ısırılmış dudaklarıma ardından...? Git ! Sen den den koy da üstüme adın her zaman üç nokta bende ...