Sevgiliye Ama Hiç Kimseye Mektuplar...

Zihnimde yarım bırakılmış tövbelerim var yani ateşe attığım dünler yani şeytana sattığım nef/e/sler. Söz vermiştim… yazmayacaktım. Tebessümü kesilmiş meleklerin kanatlarındaki beyazın bekaretine ki doğru… Ne amel defterim uygun yazmaya ne de cennetten düşmeme engel ol/a/mamış vesveseden bozma birçok bahane… Tırnaklarımın içinde öpülmemiş yaralarım var yani sabırsız Ankalar yani gayri meşru durumlar. Söz vermiştim… kanatmayacaktım. Sensiz bıraktığın gecelerimin düzensiz saralı nöbetlerinde ki doğru… Ne bu hikaye uygun kanatmaya ne de İbrahim' in elindeki kör bıçak hani giderken unuttuğun… ciğerlerimde… Tenimde terk edilmiş karınca yuvaları var yani kırılmış caddeler yani yırtılmış resimler. Söz vermiştim… içmeyecektim. Bıraktığın mektupların yüzündeki her noktanın sen kokan dibinde ki doğru… Ne mevsim uygun içmeye ne de son dakika bültenlere düşen dili bozuk ve yasakçı genelge… Dilimde isyana durmuş aşk şarkıları var yani dar kazılmış mezarlar yani detone prangalar… Söz vermiştim… ağlamayacaktım. Çaldığın bağlamanın tellerinden dökülen her hatıranın akabinde ki doğru… Ne sesim uygun ağlamaya ne de çırılçıplak notaların sansürlü hallerinde tadı kaçmış birkaç duble… Yüreğimde intihara koşan falların açmazları var yani yağmalanmış masallar yani çalakalem umutlar… Söz vermiştim… beklemeyecektim. Yalnız bırakılmış cümlelerin ucuz kağıttan kulelerinde ki doğru… Ne depremin şiddeti uygun beklemeye ne de damarlarımdaki zehrin dikenli metanetinde sığındığım gölge... /…giderken… döktüğüm gözyaşlarıma dönüp bakmadın ya ben ondan direnemedim işte…/