Uzaklardaki Kadınlar....

Işıklar kapatıldığında kirpiklerinden asılıyorken, "gece" nahoş melodilerle, sarhoş yakamozların kollarında alıyorken soluğu. Kadınlar vardı uzaklarda ufkun karanlık yüzüne sıralanmış. Yaralarına tütün basan sadece rüyalarında adamı/nı/n kollarında uyuyan. Rahmi gün yüzü görmemiş. Gözlerinde kötürüm halleri hayatın... Zehirlenirken damarları gayri asil, yaratılışın hamuruna karıştırılmış aşkın ve kimse karışmıyorken bu göz önü işkenceye. Kadınlar vardı uzaklarda kaldırımlarda düşlerini -ucuza- satan, kokuşmuşluklarıyla arz ı endam eden iblislere. Narin bedenlerinin, nasırlı ellerce tecavüze zorlandığı, saçlarına baharın el sürmediği... Çiğ gülüşlerle canları acıtılıyorken çiçeklerin, kokularından arındırılmış üryan bırakılmış olurlarken diş/li/lerin arasında. Kadınlar vardı uzaklarda kadınlığı yok sayılan, utandırılan. Yüzüne soğuk gülücükler serpiştirilen. Yalnızlığı, gamzelerine oturmuş kahırdan kulelerinde... Aşkın betimlenmemiş halleri sessiz sedasız film gibi akarken, dokunulmamış gönülden. Gözbebekleri kayarken kimliksizliğin ucuz ritmleri eşliğinde. Uğraşılmayı bekleyen çocuk sesleri arasında boğulurken "el" takısı. Kadınlar vardı uzaklarda ateşin tenlerinde yanık kokusu bıraktığı, ceplerinde bilyeleri kırılmış. Bir tek gül kokla/tıl/mamış. Satır başı yapılmamış. Evlerin kör odalarında saklanılan... Leyla dillerde ebedileşirken, Yusuf'a yazılırken Züleyha, Aslı Keremin dizi dibinde otururken. Kadınlar vardı uzaklarda makyaj altına saklanan. Ürkek gözlerine "ayıp" zincirlenen. Işıksız kentlerin çıkmaz sokaklarında yolunu el yordamıyla bulan. Elleri Tekbire kalk/a/mamış avuçlarındaki çamurdan. Adı şeytan, cadı konulmuş yakılmış yada parçalanmış Firavunlar tarafından... Kadınlar vardı uzaklarda. Kayan yıldızların altında...